Howard Finster the Folk Artist from Another Planet

In de nazomerse hitte van Georgia rijden we over binnenwegen naar het gehucht Pennville, net buiten Summerville. Een klein, onopvallend bordje wijst ons de weg naar ‘Paradise Gardens’. Tussen de zuidelijke simpele huizen en de trailers mét veranda schittert het dak van Howard Finster’s World Folk Art Chapel. Andy Wilson opent de deur en leidt ons via de trailer van zijn wereldberoemde grootvader naar het Paradijs.

Howard Finster (1916 – 2001) was een man met een missie; Gods woord de wereld inbrengen. Ook was hij een man met visioenen. Op zijn derde kreeg Howard zijn eerste visioen: zijn overleden zusje kwam uit de wolken naar beneden en vertelde hem dat hij nog vele visioenen zou krijgen in zijn leven. Vanaf zijn 16e preekte Howard voor verschillende kerken en ook reisde hij naar afgelegen plekken met zijn eigen ‘tent revivals’ – de voorloper van de mega kerk. Naast prediker was hij loodgieter, fietsenmaker en elektriciën. Hij was ongeschoold en zag zichzelf als de afgezant van God die op verschillende manieren Zijn boodschap aan de mensen overdroeg.

In 1941 start Howard in zijn achtertuin The Garden for Inventions of Mankind, waarin hij alle uitvindingen van de mens wilde verzamelen. Al snel werd deze tuin te klein en zocht hij naar een nieuwe plek. Deze vond hij een dorp verder, in Pennville, Georgia. In Pennville bezat Howard 7 hectare zompige grond waar hij verschillende gebouwen neerzette. Op een dag in 1976 tijdens het schilderen van een van de gebouwen, daalde er een hemelse rust op Howard neer en in de druppel verf op zijn vinger verscheen een gezicht. Een stem droeg hem op ‘sacrale kunst’ te gaan schilderen. Howard antwoordde dat hij niet kon schilderen omdat hij geen opleiding had genoten. Toch luisterde hij naar de stem, nam een dollarbiljet uit zijn broekzak en plakte dit met verf op een stuk triplex. Dit portret van George Washington, van jongs af aan zijn grote held, was zijn eerste sacrale schilderij. In de laatste twintig jaar van zijn leven stak Howard Finster al zijn energie in het maken van sacrale kunst. Hij stelde zich ten doel om 5.000 schilderijen te maken maar bij zijn dood in 2001 had hij meer dan 48.000 werken gemaakt. Altijd met een Bijbelse boodschap maar vanuit een simpele houding en met alledaagse iconen en referenties die iedereen kan begrijpen. Hij schuwde niets en gebruikte alles waar hij van hield om zijn boodschap te verduidelijken. In zijn paradijs vind je zowel Elvis, Coca-Cola, George Washington als Cadillacs terug.

Al vanaf het moment dat we de tuin instapten daalde de magie van deze plek op ons neer. Niet de heilige boodschap die Howard zijn hele leven in volle overgave predikte, maar het aura van de talloze uitingen van zogenaamde folk art, de bijzondere gebouwen en oude ondergetekende auto’s waarmee dit paradijs volstaat. De paden zijn gemaakt van mozaïek: stukjes glas, spiegeltjes, knikkers, vorken, cola flesjes, een verdwaalde oorbel en hier en daar een foto. De gebouwen zien eruit alsof ze allemaal zijn gemaakt uit een combinatie van triplex en blik. De Folk Art Chapel is een gebouw met vijf verdiepingen dat op een grote ouderwetse draaimolen lijkt en schittert in de zon. Het lijkt wel of Howard met een grote schaar het hele gebouw uit een blikken bouwplaat heeft geknipt. Aan alle randen van de daken hangen kleine stukjes blik die het geheel nog fragieler doen voorkomen. In een hoekje van de kapel is een nis met de gedenksteen van de grote meester.

De tuin staat vol met bouwsels, installaties van beton, een struik met wieldoppen, hopen gegoten gezichten, een schoen van 2,5 meter lang met een bijbeltekst, verschillende muren met mozaïeken en een betonnen paardje op de uitkijk. Achterin schittert een spiegelhuisje op poten, omwonden met klimop. Overal staan bordjes die de bezoeker van het paradijs letterlijk en figuurlijk op het rechte pad houden. We komen bijna niet vooruit zoveel is er te zien. Bij elke stap die je zet verschijnt er iets nieuws. En toen onze ogen moe waren en we alles gezien dachten te hebben, vonden we een ingang van een van de huizen waar de wanden helemaal volhangen met kunst gemaakt door aanbidders van Howard. Uiteindelijk rusten we voldaan en vol van nieuwe energie uit in de muziek kapel waar de muren beschreven zijn met heilige teksten en een hele grote Coca Cola fles de aandacht opeist.

Deze overweldigende tuin geeft zoveel inspiratie dat het niet verwonderlijk is dat Howard Finster in 1984 de Amerikaanse trots was op de biënnale van Venetië en op dit moment een grote overzichten tentoonstelling heeft in Chicago.

Paradise Gardens is het folk art paradijs en lijkt, net als zijn maker van een andere wereld. Zoals hij zelf op twee schilderijen schreef: “I am Howard Finster a stranger from another world. My father and my mother, my sisters and brothers, my wife, my children, my grandchildren have really never figured me out for my kingdom is not of this world. Only my Father in Heaven knows me on this planet and that’s why I have been strong and happy. When my work is finished I will go back to my other world.”

Meer quotes van Howard Finster

3 Reacties op “Howard Finster the Folk Artist from Another Planet

  1. Pingback: Geef de gek de ruimte | Down in Dixie

  2. Pingback: What the modern era has gained in civility it has lost in poetic inspiration | Down in Dixie

  3. Pingback: Vale do Amanhecer | Gótico Brasileiro

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s